چند روزی به خاطر نبود اینترنت محروم بودیم از برقراری ارتباط با سیل عظیم خوانندگان این وبلاگ. میلیون ها پیام انرژی زا برای سینمادرمانی ارسال شد. دوستان سعی کنند کمتر پیام بفرستند تا شرمنده نشویم.

طی یک سفر یک روزه به تهران رفتیم و با تنها فردی که در زمینه سینمادرمانی در ایران کار علمی انجام داده و مقاله ی جهانی نیز داشته گپی زدیم. با دکتر عابدین استاد دانشگاه شهید بهشتی نیز ملاقات مفیدی داشتم. این آدم هیچ چیزش به ایرانی ها نمی خوره. فارغ از هر گونه تشریفات برخورد می کنه. تو اتاقش عکس هایی از فروید و یونگ گذاشته که به حرفه ی اصلیش یعنی روانکاوی مربوطه. قرار شد استاد مشاور دوم بنده ایشان باشند البته اگر مشکل حادی پیش نیاید. سر یکی از کلاس های مشاهده ایشان هم رفتیم که حسابی حسرت را در دل مان ایجاد کرد که چرا اینجا قبول شدیم؟

به هر حال. به احتمال فراوان این پروژه ی ما بر روی اعتماد به نفس در نوجوانان خواهد بود. به دنبال فیلمی هستم که در آن فردی ( اعم از نوجوان و بزرگسال ) فاقد اعتماد به نفس طی موقعیت ها و اتفاقاتی که در فیلم برایش پیش می آید دارای اعتماد به نفس می شود. به بهترین انتخاب جایزه ای اهدا خواهد شد و آن جایزه هم اینست که اسمش را در پایان نامه خواهم آورد. البته اگر جایزه مادی هم بخواهد دریغ نخواهم کرد. از همین الان مسابقه شروع شد.