وب نوشته های ساسان امیرکلالی

خیلی پرسپولیسی سفت و سختی نیستم. اما به هر حال دوسش دارم.
امشب یکی از شبای بد پرسپولیسی ها بود. تحقیر شدیم. به قول یکی از دوستان داغان شدیم. خب حالا باید چکار کرد؟ دکمه ی پاکش کن رو بزنیم و همه ی این تلخی ها رو فراموش کنیم؟ انتخاب بدی نیست ولی چرا؟
مجید اسلامی میگه سینما کلاس درس نیست، اما به نظر من می تونه باشه. این روزها تو حال و هوای فیلم " درخشش ابدی یک ذهن بی خدشه " ام. جوئل و کلمنتاین میخواستن برای اینکه لحظات سختشون رو فراموش کنن، لحظات خوششون رو هم از یاد ببرن. ولی چیزی که در نهایت برای هر دوشون باقی موند حسی از پشیمونی بود.

بهتره این لحظات کنار ما باشن، تا وقتی دوباره روزهای خوبمون مثل روزهای فصل اولی که با افشین قطبی بودیم، برگشت قدرشو بیشتر بدونیم.